O przegranych i zwycięzcach. „Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa”

W popkulturze naszych czasów postać Musashiego Miyamoto cieszy się dość dużą rozpoznawalnością. Ten legendarny rōnin był również poetą, rzemieślnikiem, malarzem, strategiem, filozofem czy wreszcie pisarzem. Był twórcą szkoły unikalnego stylu walki dwoma mieczami – kataną i wakizashi (długie i krótkie ostrze). W traktacie Księga pięciu kręgów uczył technik walki oraz filozofii życia. Na temat niezwyciężonego samuraja powstały liczne filmy (fabularne i dokumentalne) i seriale, pojawia się on też w powieściach, mangach oraz anime, a także w grach komputerowych. Nic dziwnego, że tak interesującą postać zdecydowano się również przenieść na karty komiksu. Odpowiedzialni są za to scenarzysta Mathieu Mariolle oraz ilustrator Federico Ferniani. W Polsce Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa (2013) została wydana za sprawą wciąż świeżej inicjatywy wydawniczej – wydawnictwa Lost In Time, założonego w kwietniu 2020 roku.

Droga Miecza - 1 - Popioly dziecinstwa_s3
Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa (2013)

Droga miecza powstała na podstawie powieści o tym samym tytule. Jej autorem jest Thomas Day – niezwykle płodny, francuskojęzyczny pisarz, który od 2002 roku wydał piętnaście powieści mieszczących się głównie w gatunku fantastyki naukowej. Akcja Drogi miecza rozpoczyna się w siedemnastowiecznej Japonii, gdzie legendy i mityczne stworzenia żyją na równi z dziedzictwem realnych postaci historycznych. Mikedi, niespełna trzydziestoletni mężczyzna wspomina dawne czasy. Jako narrator przenosi nas do czasów swego dzieciństwa, kiedy to krótko po skończeniu dwunastych urodzin jego życie uległo diametralnym zmianom. W tym czasie do prowincji ojca Mikediego, pana Ito Nakamury, przybył Musashi Miyamoto. Rōnin, odwiedzając kolejne osady i fortece ziemskich panów, szukał godnych siebie przeciwników. Samuraje pana Nakamury nie stanowili żadnego wyzwania dla Miyamoto. W obliczu jego umiejętności również łucznicy zostali ośmieszeni, ponieważ żaden z nich nie był w stanie trafić przeciwnika. Choć Ito Nakamura został przez to okryty hańbą, nie brakowało mu ambicji, szczególnie jeśli chodziło o członków jego rodziny. Chciał, by jeden z jego synów został ojcem przyszłego cesarza, więc kiedy Miyamoto zaproponował, by oddał mu Mikediego, ten bez wahania się zgodził. Tak rozpoczęła się tytułowa droga miecza.

Droga Miecza - 1 - Popioly dziecinstwa_s32
Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa (2013)

Pierwszy zwój noszący podtytuł Popioły dzieciństwa skupia się na początkach, a te, jak wiadomo, są zawsze trudne. Autorzy z dość dużym wyczuciem ukazują to nie tylko za pomocą samej fabuły, ale również dzięki tonowi ilustracji. A ten bywa bardzo zmienny. Federico Ferniani tworzy zbiór przepięknych, małych dzieł, które składają się na historię Mikediego i Musashiego. Są brudne, nieznośnie statyczne, zaskakująco dynamiczne, zatopione w zimnych toniach błękitu oraz rozgrzane niemal do czerwoności w jasnych barwach stali i ognia. Dodatkowym smaczkiem są dwie legendy: o motylowym daishō (japońska nazwa kompletu dwóch mieczy – katany oraz wakizashi) oraz o tuszu Shō, w których analogicznie Mikaël Bourgouin i Yann Tisseron użyli zupełnie odmiennych stylów i kolorów (ostatnia legenda jest skąpana w cudownej sepii z domieszką cynobru i écru, dzięki czemu prezentuje się najokazalej w całym tomie). Pomimo tak wielu znakomitych ilustracji w ich natłoku nie można się zgubić, ponieważ fabuła jest prowadzona logicznie i konsekwentnie, choć w różnym tempie.

Droga Miecza - 1 - Popioly dziecinstwa_s14
Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa (2013)

Na dodatkową uwagę zasługuje pewien istotny szczegół. Warto wspomnieć o ilości dialogów względem treści samej opowieści. Twórcy wykazali się niebywałą intuicją, redukując je do niezbędnego minimum. Z jednej strony taki zabieg pozwalał na ukazanie pięknych rysunków w całym ich majestacie, z drugiej zaś zmniejszenie ilości chmurek dialogowych jawi się jako hołd dla sposobu opowiadania ludzi Wschodu. To właśnie tam historie przekazywane są w większym stopniu za pomocą obrazów niż słów. Szósty zmysł autorów komiksu pozwolił odciąć się na chwilę od naszej zachodniej tradycji, udowadniając kolejny raz, że słowa nie są niezbędne do przekazania nie tylko toku fabuły, ale także głęboko ukrytych emocji bohaterów. Uczucia te pojawiają się za sprawą trudnych, często traumatycznych i brutalnych wydarzeń, dlatego Droga miecza jest przeznaczona wyłącznie dla pełnoletnich czytelników. Właśnie te ciężkie chwile naznaczą młodego chłopca. I choć tytułowa droga będzie długa, a czekająca na niej wiedza trudna do przyswojenia, Mikedi już w młodym wieku zrozumie, że tylko przegrani są w stanie wyciągnąć naukę ze swej porażki, zwycięzcy nie uczą się nigdy.

Droga Miecza - 1 - Popioly dziecinstwa_s6
Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa (2013)

Prócz właściwej historii na końcu tomu znajdziemy szkicownik Drogi miecza. Zostały w nim zawarte koncepty głównych postaci, teł, stworzeń mitologicznych, projekty okładek oraz ostatecznej wersji okładki polskiego wydania. Na sam koniec będziemy mogli zobaczyć, jak prezentowały się storyboardy i szkice przygotowawcze wybranych scen.

Sławomir Wasiński

Korekta tekstu: Maciej Kiełbas

Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa
Tytuł oryginalny: La Voie du Sabre – Tome 1: Les Cendres de l’enfance
Wydanie pierwsze: Glénat 2013 (Francja)
Wydanie polskie: Lost In Time 2021
scen.: Mathieu Mariolle na podstawie powieści Thomasa Daya Droga miecza (2002)
ilustr.: Federico Ferniani, Mikaël Bourgouin (legenda o motylowym daishō), Yann Tisseron (legenda o tuszu Shō)

3 uwagi do wpisu “O przegranych i zwycięzcach. „Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s